In het voetbalseizoen zet Jan Schoonen namens VoetbalRotterdam de vrijwilligers van de werkploeg van een voetbalvereniging in de regio op de foto. Voor de 64e aflevering is hij langs geweest bij Bergambacht, een vereniging uit de Krimpenerwaard van 85 jaar oud. De club heeft bijna 600 leden en heeft de beschikking over het prachtig gerenoveerde sportcomplex De Hofkamp met drie velden.

De ontvangst en rondleiding wordt gedaan door bestuurslid Dieks Potuyt, die onder meer de PR in zijn portefeuille heeft. Dieks, al 50 jaar lid van Bergambacht en vroeger vele jaren speler van het eerste elftal, zit bijna 25 jaar in het bestuur en vindt dat welletjes. Binnenkort zal hij zijn plekje afstaan aan een opvolger.

Tijdens de rondleiding komen we onder meer uit bij Kees Zeltenrijch, Kees van Buren en Leo Noorlander die bezig zijn oud materiaal dat op de club is afgegeven te verzamelen. ‘Dat wordt een paar keer per jaar naar een oud-ijzerhandel gebracht en zo komt de club weer aan een paar centen. En komen wij aan gebak bij de koffie’, leggen ze uit.

Kees Zeltenrijch doet allerlei klusjes op de club en op zaterdag is hij leider van het eerste elftal en verzorger. Trots laat hij zijn verzorgingskamertje zien, dat evenals de andere gebouwen een paar jaar geleden een fikse facelift heeft ondergaan. Kees is meer dan 46 jaar lid, dus is geen verzorger die even aan komt waaien en na een paar jaar weer naar een andere club verhuist.

Leo Noorlander, ook al een oud-eerste elftalspeler en vroeger onder meer kantinemedewerker en jarenlang in het jeugdcommissariaat doet het vrijwilligerswerk bij Bergambacht om niet thuis achter de geraniums te hoeven gaan zitten. ‘Voor de sociale contacten dus’, benadrukt hij. Zo denken ze er bij Bergambacht allemaal over trouwens.

Kees van Buren is de klusjesman met gouden handjes. Zijn specialiteit is lassen. Onder meer het fraai geconstrueerde ballenrek in het materiaalhok is door hem gefabriceerd. Opmerkelijk is dat hij daarvoor oude omheiningen van de velden heeft gebruikt, toen die vervangen werden door nieuwe. ‘Hier wordt weinig meteen weggegooid. We kijken eerst of we het nog kunnen hergebruiken’, zegt Dieks. In het ballenrek liggen wel 500 ballen, die alle 32 teams van  Bergambacht gebruiken voor de wedstrijden en trainingen. Dat materiaal wordt op orde gehouden door John van Herk, die tot zijn 37e in het eerste elftal heeft gevoetbald en daarna nog een leuke carrière als scheidsrechter heeft gehad. Hij weet nog te vertellen over een wedstrijd van Hekelingen, waar Wim Suurbier toen trainer was. Voor John breekt de drukste tijd van het jaar aan, want alle leden van Bergambacht hebben trainingspakken en voetbaltassen van de club in bruikleen en leveren die na het seizoen in. John zoekt dan uit wat nog bruikbaar is en verdeelt het dan weer over de elftallen voor komend seizoen.

Bauke Glastra is bij Bergambacht de man van het groen. Vroeger was hij hovenier en die kennis komt nu goed van pas bij zijn vrijwilligerswerk. Het enige grasveld van de club ziet er perfect onderhouden uit, maar ook het onderhoud van de twee kunstgrasvelden doet hij. Hij heeft met een maat zelf een wied-eg gemaakt die achter zijn trekker bevestigd kan worden. ‘Gezien bij een bedrijf dat vroeger hier het veldonderhoud deed’, zegt hij. Bauke is gemiddeld 4 dagen in de week bezig op de club en vindt het heerlijk.

André de Heer is er voor de klusjes. Hij is de buitenboel aan het schilderen. Toen hij 12 jaar geleden met de VUT ging is hij lid van de werkploeg geworden. Lid van Bergambacht is hij al veel langer. Vroeger heeft hij heel veel bij de jeugd gedaan. Henk de Bie is ook een schilder van de werkploeg. Hij heeft vroeger nog zelf reclameborden geschilderd, maar tegenwoordig gebeurt dan niet meer handmatig. Het jubileumbord bij de entree van het sportpark is wel van zijn hand. Ook Henk heeft jaren lang in het eerste gevoetbald en heeft bijna 18 jaar achter de bar gestaan in het clubhuis.

Klaas Renes is er ook. ‘Ik woon dichtbij, dus ze weten me wel te vinden als er iets moet gebeuren’, zegt hij lachend. ‘Ik doe eigenlijk de dingen die een ander niet doet. Ik ben er eigenlijk dus voor de shitklusjes’, vertelt hij er met een stalen gezicht bij. Hij doet het wel met liefde en plezier, want hij is bijna dagelijks op de club. ‘Als ik van mijn vrouw toestemming heb, tenminste’.

Henk Graafland reinigt de 11 kleedkamers, de massageruimte en de scheidsrechterkleedkamer en krijt de lijnen op het grasveld. Henk, ook al een oud-eerste elftalspeler is daar gemiddeld 3 dagen in de week mee in de weer.

En dan hebben we tot slot nog een aantal vrijwilligers dat vooral vanwege vakanties vandaag niet op de foto kon. We noemen: Jan Koppe, Bert Verkerk en Rinus Broere, die momenteel op vakantie zijn. En Wilma Ligtvoet, die elke week de was doet op de club, is juist weg als de foto’s genomen worden. Of dat toeval is, daar komen we nooit achter. Haar werk wordt ook erg gewaardeerd op de club. ‘En dat geldt natuurlijk voor elke vrijwilliger bij de club’, zegt Dieks als we afscheid nemen.

 

Bron: Voetbal Rotterdam